küçükken aklıma çok soru takılırdı herkes gibi. bunlar aklıma geldikçe yazmaya karar verdim. ne kadar sığ gözüksede bu sorular üstüne düşünülebilir orjinal sorular oluyor genelde..
efendim başlıktaki sorunun çıkış noktasının bir hikayesi var. yetiştirilme tarzı olarak pek dinle alakam yoktur, genel özellikleri bilirim ama din hayatımda önemli yer kaplamıyor. vicdanen onu yaşıyorum yani. neyse gel gelelim küçükken akrabaların geçiştirmek için söylediklerine. bizim aile dinle alakadar olmasada çocuklar bir şeyi tutturunca hep geçiştirmek için "allah'ten iste, dua et" gibi şeyler söylenirdi. bende daha o zamanlar konuştuğum dil olan türkçe'nin ötesinde bir dil olduğunu çözmüş, yavaştan ingilizce öğrenmeye başlamış, ingilizce'ninde en yaygın dil olduğunu bilir konumdayım..
birden aklıma bir soru geldi, acaba "allah türkçe biliyor mu?".. ben türkçe'yi istanbul'da konuşulan bir dil, ingilizce'yi ise istanbul dışı her yerde geçerli bir dil olarak tanımışken böyle bir soru çıkıvermiş benden.. tabii o aralar amerika'dan video kasetler falan geliyor bende dünya ingilizce konuşuyor, "tanrı'ya kolaylık olsun, daha rahat anlaşalım diye ingilizce konuşmalıyız" sonucuna varmışım.
böyle garip bir çocukluğum varmış diyorum hatırladıkça böyle 'seçme sapan şeyler'i
4 yorum:
eğer, ben çok marjinal bi çocukmuşum ehehe modunda yazmasaydın, şu yazını ciddi bağlamda beğenebilirdim.
marjinal bir çocuk değildim ama öyle yetiştirilmişim doğruya doğru..
ben dindar bir ailede büyüdüğüm için allah ın hangi dili bildiğini düşünmedim, çünkü herşeyi bildiğini düşündüm başından beri. bir de hep kendimi içinde olduğum ülkeyi onun içinde olduğu dünyayı ve onun için de bulunduğu kainatı düşündüğümde bir an donakalıp bütün duyularım acayip bir hisle kaplanırdı. her zaman da bu hissi yakalayamazdım...
"allah her şeyi bilendir".. evet anahtar ibare bu ama çocukluk işte o zaman bu tür tanımları bilmek zor oluyor heralde..
Yorum Gönder