sabahları içime çok büyük huzur geliyor. alıyorum kahvemi, gazetemi köşeye çekiliyorum.. gerçekten bundan öte bir mutluluk, güne uyanmak var mıdır bilmiyorum. tabii bazı salakça başlıklar (bkz: defne soldu - hürriyet / defne joy'un vefatından sonra) olmadıkça rahatım bozulmuyor..
belki ben geri kafalıyım, belki biz milletçe öyleyiz ama o yassı dokunmatik aletin (siz türkler iPad diyorlar) klasik gazete yerini alamayacağını düşünenlerdenim. sayfayı değiştirmeden, hışırtı çıkmadan bilemiyorum yani adapte olamam gibi geliyor.
o ellere mürekkep bulaşmazsa elini temiz sanan insanımız ne yapacak ? gazete alışkanlıktır, kolay kolay pabucu dama atılmaz..
0 yorum:
Yorum Gönder